قالب وردپرس افزونه وردپرس
خانه / دوره آموزش مقدماتی C و ++C / قسمت سیزدهم آموزش C – توابع و کلاسهای حافظه

قسمت سیزدهم آموزش C – توابع و کلاسهای حافظه

در مورد برنامه های طولانی و پیچیده که شامل چندین قسمت منطقی تقریبا مستقلی هستند بهتر است برای هر قسمت منطقی ، برنامه ای نوشته و سپس آنها را به یکدیگر متصل کرد . هر یک از این قسمتها یک زیر برنامه نام دارند . استفاده از زیر برنامه جهت طراحی برنامه ها ، دارای مزایای زیادی است که بر اهل کامپیوتر پوشیده نیست . در زبانهای برنامه سازی مختلف معمولا دو نوع زیربرنامه وجود دارند و عبارتند از :

الف : زیر برنامه های تابع

ب : زیر برنامه های زیر روال

در زبان C فقط زیربرنامه تابع مورد استفاده قرار میگیرد. کاری را که زیربرنامه های زیر روال در سایر زبان های برنامه سازی انجام می دهند ، در زبان C توسط زیر برنامه های تابع صورت می گیرد . در اینجا منظور از زیر برنامه ، توابع هستند . توابع در زبان C دارای ساختمان خاصی هستند که آن را به صورت زیرنشان می دهد .

(پارامترها اسامی) <نام تابع> <نام تابع>
{
تابع بدنه
}

در حالت کد بالا منظور از نوع تابع ، یکی از انواع معتبر در زبان C است که نوع مقدار برگردانده شده توسط تابع را مشخص می کند . تعیین نوع توابع ، اختیاری است . اگر تابعی تعیین نوع نگردد کامپایلر زبان C فرض می کند مقداری که توسط تابع برگردانده می شود از نوع صحیح است . نام تابع از قانون نامگذاری برای متغیرهای تبعیت می کند .

اسامی پارامترها شامل متغیرهایی است که باید به تابع منتقل کردند . اگر تعداد پارامترها بیش از یکی باشد یا کاما از یکدیگر جدا می شوند . تعریف پارامترها مجموعه دستوراتی است که نوع پارامترها را تعیین می نماید . تعیین نوع پارامترها در حین تعریف تابع نیز امکان پذیر است .

بدنه تابع شامل دستورالعمل هایی است که عمل تابع را مشخص می کند . نکاتی را که باید در مورد توابع در نظر داشت عبارتند از

۱ : کلیه توابع فرعی بعد از تابع اصلی ()main تعریف می شوند .

۲ : اگر نوع تابعی غیراز نوع صحیح باشد، نوع آن باید در تابع فراخواننده به کامپایلر اعلان شود .

۳ : برای اجرای تابع باید آنها را فراخوانی نمود ( فراخوانی توابع توسط نام آنها انجام می شود ) .

۴ : همانطور که متغیرهای قابل استفاده در تابع اصلی باید در ابتدای این تابع تعریف شوند ، متغیرهای مورد نیاز هر تابع فرعی نیز باید در ابتدای آنها تعریف کردند .

۵ : تعریف یک تابع در داخل تابع دیگر امکان پذیر نیست . ولی فراخوانی سطوح مختلف توابع ، ممکن است .

۶ : توابع از نظر تعداد مقادیری که به تابع فراخواننده برمی گردانند ، به سه دسته تقسیم می شوند :
الف ) توابعی که هیچ مقداری را برنمی گردانند .
ب ) توابعی که فقط یک مقدار را برمی گردانند .
ج ) توابعی که چند مقدار را به عنوان نتیجه عمل برمی گردانند .

۷ : درموقع فراخوانی توابع باید دقت داشت که تعداد و نوع آرگومانها با تعداد ونوع پارامترها یکسان باشند.

با جلسات چهاردهم و پانزدهم همراه ما باشید تا مقادیر بازگشتی برای تابع را به شما کاربران عزیز میکـروپـدیا آموزش دهیم .

نقد و بررسی

User Rating: ۳٫۳۷ ( ۳ votes)

درباره ی آریـان پــور

سلام . آریــان پور هستم . از نویسندگان میکروپـدیا .. علاقه مــند به برنامه نویسی و طراحی وب و شبکه ! دیدگاه ها و نظرات شما دوستان بررسی میشه و باعث دلگرمـی برای نوشتن مطالب بهتر و به روزتر . در تماس باشید با : aryanpour [at] micropedia [dot] ir با مـا همراه باشید ..

مطلب پیشنهادی

قسمت بیست و چهارم آموزش C – عملگرهای اشاره گر

این جلسه بسیار ساده و کوتاه خواهد بود. دو عملگر در مورد اشاره گرها مورد …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پاسخ عبارت زیر را وارد کنید: *